Drogas brandas: hash(brown)

Outubro de 1991, nalgunha vila do norte de EE.UU. (pero convencido de que estaba en Arkansas a punto de ser exhiliado a unha granxa de polos durante o curso). Lou Herb, unha muller tan estricta como esférica, levoume a un McDonald’s para almorzar un big breakfast de 740 calorias.

Na bandexa había algo —non moi rico— semellante a unha fatia de pan torrado Ortiz, que con tanto affordance tiven que barrar con manteiga e mermelada. “Uhh, you’re eating your hashbrown with jam. Yuck!”. Fin do primeiro encontro e presentación do vídeo de hoxe:

Riego de Ambrós, 2001. Dez anos despois, Paloma preparar o segundo hashbrown da miña vida. Non o lembro moi sabedeiro, pero foi imposíbel de esquecer con aquel xardín abandonado e a súa cerdeira, recollidos por muros de pedra e silvas e o Teleno ao fondo.

Tardei un tempo en collerlle o truco á receita. Agora, xa dominada, é habitual nos xantorzos dos sábado.

Rala unha pataca grande e fariñenta. Bota sal e deixa repousar. Escorre ben o auga que solte, engade pementa e pasa pola tixola untada con manteiga a lume baixo. Cando estea dourada, unha volta e a dourar pola outra cara.

Con bacon ben torrado e crocante está de escándalo. Ollo, engancha.

4 Responses to “Drogas brandas: hash(brown)”

  1. Itzi Says:

    Joder con los gallegos.

    Yo los hago tamaño puño, como mucho, habrá que probar, aunque tan enorme…
    Como siempre un placer.

    Océanos de amor.

  2. Rodrigao Says:

    ¡Es que soy fan del gigantismo!

  3. Itzi Says:

    Uf, yo del minimalismo :)
    Oh diosmío, ¡voy a ser la comedida :P !

    Océanos de hashbrowns

  4. Montrovita Says:

    Fantástico!!! Aínda nos deben unha… ou más ceas, xa non sei, pero xa te vou pedir tamén este almorzo.

    Un bico; Nicolás quere seguir vendo vídeos.

Leave a Reply