Archive for the ‘Videos’ Category

Ordenar espárragos, engañar al cliente

Monday, August 3rd, 2009

Hace unas semanas unas amigas trajeron un tarro de puntas de espárragos, calibre gueso. Al abrirlo me llevé tal sorpresa que decidí grabar este vídeo.

Creo que es cada vez más evidente que las grandes empresas de alimentación están muy poco interesadas en el consumidor, mucho en los beneficios y que recurren a todo tipo de artimañas para hacernos creer que sus productos son los mejores, cuando la mayoría de las veces simplemente es mierda y marketing.

Si la brillante idea -como el arroz- de las sopas de colores la asocié en su momento a una pija rubia con máster MBA en universidad privada que la última vez que piso tierra fue para hacerse un peeling de barro del Mar Muerto, este tarro de espárragos lo imagino como una idea masculina, de carne de gimnasio y coca-cola zero, de los que separan un poco el índice y el pulgar y te dicen que son 20 cm.

Sí, en el tarro viene indicado el peso, que debe de ser exacto, pero ¿cuántos consumidores podrían decir cuántas puntas de espárragos hay en 110gr? Ni el mismísimo Sr. Carretilla sabría decirlo. Me apuesto mis 20 cm.

Curri de Altamira (e III)

Monday, July 27th, 2009

Curri de Altamira (e III)

O mellor do mercado: o posto das xoubas. Debín comer dúas ducias. Gañáronnos por goleada… moi merecidamente.

Curri de Altamira (II)

Thursday, July 23rd, 2009

Chegou o día de preparar as primeiras 400 racións. Pensamos que o arrecendo a curri ía chegar até á praza do pobo, mais non foi para tanto. Aínda así, confiamos en que a potencia das especias atraia aos incautos no Mercado Medieval de Corcubión.

Pese ao risos, caras de asombro e expresións de noxo (cociñar tanta cantidade satura, especialmente o polo cocido), asegurámosvos que foi feito con cariño e coidado e que, ademáis, está rico.

Xelado de pexego, estilo de Philadelphia

Wednesday, July 22nd, 2009

Hai uns anos pasaba unhas cantas semanas na casa de Ann Morss e familia, en Geneseo. Os veráns na zona dos Finger Lakes son calurosos e húmidos e tiran dos Long Iceland Ice Tea e dos xelados. Durante un tempo foran os Ben&Jerry e Häagen-Dazs, até que remexendo na biblioteca atopamos un vello libro de cociña, de onde sacamos esta receita para non voltar aos xelados comerciais.

O único que temos que facer é conxelar pexego en anacos (ou outra froita; cereixa e amorodo, os meus outros favoritos), quencer nata con vainilla e deixar repousar 12 horas, logo enfríar moito e, finalmente, batir todo xunto con zume de limón e azucre (debemos mesturar ben estes dous últimos ingredientes para que non se noten os granos no resultado final).

Como cada vez son máis como unha avoa e cociño a ollo, déixovos as cantidades aproximadas.

- 2 cuncas de froita conxelada.
- 1 cunca de nata aromatizada con vainilla.
- zume de limón e medio.
- Media cunca de azúcre glass.

Se podedes conseguir extracto de améndoas amargas, botádelle unha pinguiña, que cambia moito o conto. Por desgraza, levo anos sen atopar este extracto.

Nen sequera precisamos xeladeira porque batimos todos os ingredientes moi fríos e xa sae o xelado con textura cremosa. É aconsellábel facelo nunha batidora americana.

Cociñar e comer con Ann sempre foi un pracer e teño un montón de boas lembranzas das que destaco os atracóns de sushi, rodeados de traballadores xaponeses nun restaurante dun parque industrial perto de Rochester, e un día de cacería do raposo seguindo aos xinetes pola campiña irlandesa cunha cuña de Stilton e unha botella de viño do Porto, rachando esa regra que di que o Stilton hai desfrutalo ao xeito inglés, sen mulleres. Eu ía con dúas.

Tarta de cereixa e améndoa

Wednesday, July 15th, 2009

Aclaración: pode que recibas esta entrada dúas veces, pero o servidor onde se aloxa este blog cascou e se perdeu esta entrada. Por sorte, a cache de Google permitiume recuperar o que escribira :)

Estes dous sabores mesturados lémbranme a Holland Park Avenue, cando probei por primeira vez esta tarta, da que gostei moito. A améndoa e as cereixas, aínda que doces, teñen un toque amargo que combinado fan doces merecedores da mesa do Tropicalista máis orgulloso.

Tarta de cereixa e améndoas

Nas vacacións, cando eramos cativos, a mesa do porche enchíase de cuncas con auga fresca e cereixas. A miña irmá Uxía e mais eu pendurabamos os acios das orellas, a modo de pendentes, sen que os meus pais dixeran nada por este xogo tan pouco masculino (tampouco agora se escandalizan cando Roi, o seu neto, lles pide unha cociña como agasallo de Reis). Os recordos da calor, o son repetitivo do aspersor que o meu pai prendía durante o xantar e as cereixas frescas contra a pel son recordos que fan que siga gostando da froita tal cal, aínda que de vez en cando goste de probar receitas como esta tarta.

Ingredientes
- Masa quebrada
- Cereixas sen carabuña
Para a crema de améndoas:
- 65 gr de manteiga
- 85 gr de azucre glass
- 5 gr de maicena
- 85 gr de améndoa moída
- 1 ovo
- 100 ml de nata agria.

1) Forneamos a masa a 180ºC durante 18 minutos.

2) Mentras, nun recipiente grande, traballamos a manteiga en anacos, suavemente.

3) Mesturamos ben azucre, maicena e améndoas e engadimos á manteiga. Remexemos até ter unha masa homoxénea.

4) Engadimos o ovo e volvemos mesturar ben.

5) Engadimos a nata agria e remexemos até que se incorpore completamente. Tapamos e reservamos na neveira.

6) Sacamos a masa do forno e, cando estea morna, botamos a crema. Colocamos as cereixas enriba.

7) Forneamos a tarta durante media hora a 180ºC. Sacamos do forno e deixamos enfriar.

Grazas a Colineta entereime que antigamente as primeiras cereixas comíanse polo San Xoán. Aínda que estas foran cociñadas, fixeron boa compaña ás sardiñas e ás tortillas de tres casas distintas.

Arrecendos do sur: manteca colorá

Tuesday, June 23rd, 2009

Falo do outro sur, o das laranxas, chirimoias, boqueróns e unha afición enorma ás graxas: o touciño salgado para comer con pan, cortado en fatias moi finas; a pasteleria farturenta en manteiga e cousas como as que cociño hoxe: manteca colorá.

(more…)

Banho de banha (ou confit de porco)

Monday, June 15th, 2009

Banha, unto, graxa, gordura, toucinho… ingredientes mais próprios do frio do inverno que destas últimas semanas de primavera, pêro uns dias de choiva intensa devolveram-me as ganas por alguma receita contundente.

(more…)

Improvisando um chutney

Saturday, June 6th, 2009

Fanny, Serxio, Javi e mais eu vamos montar um posto de comida no Mercado Medieval de Corcubión. Quedamos uma noite para comprovar se o curry de polo era ajeitado; e quando há curry, há chutney… pêro já não tinha, assim que improvisei um com muita dignidade.

Improvisando un chutney
(more…)

Mílhara assada

Friday, May 29th, 2009

A agulha que lhe colhi a Isabel vinha carregada de ovas, mas a palavra chiava-me tanto que busquei outros sinónimos. Todo fui muito mais sabedeiro sabendo que lhe podia chamar mílhara ou bragada.

Mílhara assada
(more…)

Impresiones sobre Navarra Gourmet 2009

Wednesday, May 27th, 2009

Estas son mis impresiones de un par de días en Pamplona a base de vino, verduras, cafés y combinados, para ver qué cara tienen algunos de mis RSS y conocer mejor la gastronomía Navarra.

Impresiones sobre Navarra Gourmet

(more…)