Archive for the ‘Inglaterra’ Category

Condimento de uva en tres actos

Sunday, September 30th, 2012

O ano pasado imaxinei un condimento preto e brillante de uvas do Ribeiro mentras paseaba pola beira do Arnoia. Hai tres domingos mesturei uvas con azucre, especias e vinagre e comecei a cocelo; hai dous, continuei coa cocción final e o envasado; hoxe probeino no xantorzo —xantar e almorzo, o que a xente fina chama “brunch”— , sen deixar que repousara os tres meses recomendados. Dá igual, está estupendo.

A este tipo de condimentos, como aos chutneis, cáenlles moi ben ao queixo; e se son de vaca—Comté, Cheddar, Gruyere—, moito mellor .

Ingredientes

Para facer este condimento precisas, máis ou menos:

- 1,5 kg de uvas pretas.
- 400 g de azucre mouro.
- 1/2 vasiño de vinagre de Xerez.
- 1/2 vasiño de vinagre de viño branco.
- 1 cebola picada (opcional).
- 1 dente de allo picado (opcional).
- Zimbro.
- Pementa.
- Caiena.
- Canela.
- Sal.
- 1/2 vaso de viño do Porto.

1) Mésturamos todo, coas especias envoltas nun pano ou boliña metálica para o té, e cocemos durante 2 horas.

2) Cando apenas solte líquido, engadimos o viño, remexemos e deitamos en frascos esterilizados —15 min no forno a 150º—.

3) Damos a volta durante un minuto. Listo.

O outono está de estrea. Son as sete en punto dun serán luminoso e fresco. O corpo pídeme un paseo e merenda con Roquefort moi cremoso, unha garrafa de viño do Porto LBV e este condimento. Saúde!

Mincemeat e a inutilidade deste blog

Wednesday, December 7th, 2011

Todos os anos, desde que marchei de Londres no 2008, prométome facer mincemeat un par de meses antes do Nadal para logo ter mincepies.

A mincemeat é unha mestura de pasas, pel de laranxa escarchada, améndoas, azucre, mazá, limón, brandy, pementa de Xamaica, noz moscada e canela. Durante un día hai que remexela cada par de horas e logo metela en botes esterilizados, onde irá gañando sabor co paso do tempo. Disque está no seu mellor momento dun ano para outro, pero ao cabo do mes de envasala xa ten desenvolvidos eses sabores complexos tan particulares.

Ou sexa, que hai que preparar cun mes de antelación e se queredes ter isto para este Nadal, non chegades. Xa imaxinaba que o meu blog non era unha referencia para cociñar e este vídeo confirma a idea. Así que non vou pór nin a receita. Se algún se anima, que mo diga e actualizo.

Ah! case o esquecera: tamén leva sebo, a graxa dura que cobre os riles.

Ketchup, a volta

Monday, September 20th, 2010

Levo dez días mudado en Fernández Latorre, a rúa máis bonita da Coruña, día e noite saltando da cociña ao ordenador, emocionado por ter unhas compañeiras de piso fantásticas para as que cociñar.

Inauguro esta temporada tentando dignificar o ketchup, que algunha saída tiña que dar a tanto tomate.

Ingredientes
2 kg de tomates
4 cebolas
750 g de mazás
600 g de azucre
750 ml de vinagre
10 grans de pementa negra
10 grans de pementa de Xamaica
10 cravos
1 cullerada de azucre

1- Cortamos en anacos a cebola, os tomates e as mazas. Mesturamos todo nunha pota grande e cocemos todo xunto durante 2 horas.

2- Pasamos polo chino e gardamos en botes esterilizados (15 min no forno a 150º).

Este ketchup sabe moito a ketchup. É dicir, utiliza con moderación. Ah! e deixa repousar un mes, que gaña moito.

Welsh Rarebit

Monday, December 28th, 2009

Pasei os meus primeiros días en Londres na casa de Noëla e Ben, onde preparei esta torrada de queixo galesa. Fergus Henderson di que sempre foi sobremesa, con vaso de vinho do Porto obrigatorio. É un xeito glorioso de rematar unha comida.

Ingredientes
1 cullerada de manteiga
1 cullerada de fariña
1 culleradiña de mostarda en po
1 chorro xeneroso de salsa Worcestershire
1 chisco de caiena
1/2 vaso de Stout
500 gr de Cheddar curado e relado, ou outro queixo de vaca con carácter, a temperatura ambiente.

1) Douramos a fariña na manteiga até que colla unha bonita cor marrón.

2) Engadimos a mostarda, a salsa worcestershire, a caiena e a cervexa. Mesturamos ben.

3) Tiramos do lume e engadimos o queixo e remexemos até que se derrita. Debe quedar unha pasta lisa e brillante. Deixamos enfriar.

4) Untar sobre torradas de bo pan e dourar baixo o grill. Abre o Vintage.

Os deseños de Noëla

Un día vin unha ligazón no chat e fun curiosear nos seus mandís e luvas de forno. Creo que despois destas festas o que máis me vai prestar vai ser un coxín para botar unha soneca de balea.

Caracolas de ceboleta

Wednesday, December 23rd, 2009

Quen tenha estado en Londres con poucos cartos sabera que o que se fai e caminhar e caminhar. De volta de Irlanda, pasei un dia dando voltas e voltas ate chegar a Chinatown. Nunha tenda atopei caracolas con ceboleta e sesamo que foron a minha salvacion.

Fry up

Thursday, December 17th, 2009

En Irlanda pasei moita fame. Cobraba cada dúas semanas e ese día aparcaba a miseria almorzando un full breakfast: black pudding, white pudding, beans, tomato, toast, soda bread, salchichas, ovos e patacas fritidas e un bo perolo de té. Ía sempre ao mesmo café, o Kitty Hawk, onde era probable que estivera de humor para escribir unha carta.

Desde aquela, os fry up son pequenas celebracións.

Un crumble para @opaco

Monday, September 14th, 2009

De vez en cando aparece por Fisterra e, se hai tempo, tomamos un café. Desta vez repetimos larpeirada aproveitando que aínda quedan moras e teño o xardín cheo de pexegos.

O crumble é un pastel extremadamente sinxelo, inventado durante Segunda Guerra Mundial no Reino Unido, composto por unha capa de froita e outra dunha mestura básica de azucre, manteiga e fariña, á que se lle pode (eu creo que “debe”) engadir froitos secos.

Se o que vos importa da liña é a seua lonxitude, probade esta sobremesa morna e cunhas boas culleradas de crema inglesa, nata montada ou xelado.

Ingredientes
- 750 gr de froita en anacos (pexegos, moras, mazá, etc.)
- Moras
- Azucre

- 200 gr de fariña
- 90 gr de manteiga en cubos
- 60 gr de azúcre
- 75 gr de froitos secos ou copos de avea

Antes de comenzar, encendemos o forno a 180º.

1) Mesturamos a manteiga e a fariña e frotamos cos dedos até que quede coa textura do pan relado groso. Engadimos o azucre e os froitos secos ou a avea.

2) Mesturamos azúcre ao gusto coa froita. Convén que quede un pouco ácedo.

3) Metemos a mestura de froita nun recipiente resistente ao forno. Colocamos a capa da mestura da fariña.

4) Metemos ao forno durante 45m, ou até que a superficie estea dourada.

A aparición estelar do final é del, que ben podería ser modelo de mans.

Tarta de cereixa e améndoa

Wednesday, July 15th, 2009

Aclaración: pode que recibas esta entrada dúas veces, pero o servidor onde se aloxa este blog cascou e se perdeu esta entrada. Por sorte, a cache de Google permitiume recuperar o que escribira :)

Estes dous sabores mesturados lémbranme a Holland Park Avenue, cando probei por primeira vez esta tarta, da que gostei moito. A améndoa e as cereixas, aínda que doces, teñen un toque amargo que combinado fan doces merecedores da mesa do Tropicalista máis orgulloso.

Tarta de cereixa e améndoas

Nas vacacións, cando eramos cativos, a mesa do porche enchíase de cuncas con auga fresca e cereixas. A miña irmá Uxía e mais eu pendurabamos os acios das orellas, a modo de pendentes, sen que os meus pais dixeran nada por este xogo tan pouco masculino (tampouco agora se escandalizan cando Roi, o seu neto, lles pide unha cociña como agasallo de Reis). Os recordos da calor, o son repetitivo do aspersor que o meu pai prendía durante o xantar e as cereixas frescas contra a pel son recordos que fan que siga gostando da froita tal cal, aínda que de vez en cando goste de probar receitas como esta tarta.

Ingredientes
- Masa quebrada
- Cereixas sen carabuña
Para a crema de améndoas:
- 65 gr de manteiga
- 85 gr de azucre glass
- 5 gr de maicena
- 85 gr de améndoa moída
- 1 ovo
- 100 ml de nata agria.

1) Forneamos a masa a 180ºC durante 18 minutos.

2) Mentras, nun recipiente grande, traballamos a manteiga en anacos, suavemente.

3) Mesturamos ben azucre, maicena e améndoas e engadimos á manteiga. Remexemos até ter unha masa homoxénea.

4) Engadimos o ovo e volvemos mesturar ben.

5) Engadimos a nata agria e remexemos até que se incorpore completamente. Tapamos e reservamos na neveira.

6) Sacamos a masa do forno e, cando estea morna, botamos a crema. Colocamos as cereixas enriba.

7) Forneamos a tarta durante media hora a 180ºC. Sacamos do forno e deixamos enfriar.

Grazas a Colineta entereime que antigamente as primeiras cereixas comíanse polo San Xoán. Aínda que estas foran cociñadas, fixeron boa compaña ás sardiñas e ás tortillas de tres casas distintas.

Improvisando um chutney

Saturday, June 6th, 2009

Fanny, Serxio, Javi e mais eu vamos montar um posto de comida no Mercado Medieval de Corcubión. Quedamos uma noite para comprovar se o curry de polo era ajeitado; e quando há curry, há chutney… pêro já não tinha, assim que improvisei um com muita dignidade.

Improvisando un chutney
(more…)

Las magdalenas del restaurante sin aspavientos

Monday, April 6th, 2009

Hacía años que no me lo pasaba tan bien en un viaje, desde aquel Granada-Antequera-Ikea-Huelva-Granada, con unos higos chumbos y una paleta ibérica en las alforjas.

En esta ocasión me llevé la cámara, para recoger mucho material, que iré publicando en estos días.


Las magdalenas del restaurante sin aspavientos
(more…)