Archive for the ‘Galego’ Category

Tarta de cereixa e améndoa

Wednesday, July 15th, 2009

Aclaración: pode que recibas esta entrada dúas veces, pero o servidor onde se aloxa este blog cascou e se perdeu esta entrada. Por sorte, a cache de Google permitiume recuperar o que escribira :)

Estes dous sabores mesturados lémbranme a Holland Park Avenue, cando probei por primeira vez esta tarta, da que gostei moito. A améndoa e as cereixas, aínda que doces, teñen un toque amargo que combinado fan doces merecedores da mesa do Tropicalista máis orgulloso.

Tarta de cereixa e améndoas

Nas vacacións, cando eramos cativos, a mesa do porche enchíase de cuncas con auga fresca e cereixas. A miña irmá Uxía e mais eu pendurabamos os acios das orellas, a modo de pendentes, sen que os meus pais dixeran nada por este xogo tan pouco masculino (tampouco agora se escandalizan cando Roi, o seu neto, lles pide unha cociña como agasallo de Reis). Os recordos da calor, o son repetitivo do aspersor que o meu pai prendía durante o xantar e as cereixas frescas contra a pel son recordos que fan que siga gostando da froita tal cal, aínda que de vez en cando goste de probar receitas como esta tarta.

Ingredientes
- Masa quebrada
- Cereixas sen carabuña
Para a crema de améndoas:
- 65 gr de manteiga
- 85 gr de azucre glass
- 5 gr de maicena
- 85 gr de améndoa moída
- 1 ovo
- 100 ml de nata agria.

1) Forneamos a masa a 180ºC durante 18 minutos.

2) Mentras, nun recipiente grande, traballamos a manteiga en anacos, suavemente.

3) Mesturamos ben azucre, maicena e améndoas e engadimos á manteiga. Remexemos até ter unha masa homoxénea.

4) Engadimos o ovo e volvemos mesturar ben.

5) Engadimos a nata agria e remexemos até que se incorpore completamente. Tapamos e reservamos na neveira.

6) Sacamos a masa do forno e, cando estea morna, botamos a crema. Colocamos as cereixas enriba.

7) Forneamos a tarta durante media hora a 180ºC. Sacamos do forno e deixamos enfriar.

Grazas a Colineta entereime que antigamente as primeiras cereixas comíanse polo San Xoán. Aínda que estas foran cociñadas, fixeron boa compaña ás sardiñas e ás tortillas de tres casas distintas.

Arrecendos do sur: manteca colorá

Tuesday, June 23rd, 2009

Falo do outro sur, o das laranxas, chirimoias, boqueróns e unha afición enorma ás graxas: o touciño salgado para comer con pan, cortado en fatias moi finas; a pasteleria farturenta en manteiga e cousas como as que cociño hoxe: manteca colorá.

(more…)

Banho de banha (ou confit de porco)

Monday, June 15th, 2009

Banha, unto, graxa, gordura, toucinho… ingredientes mais próprios do frio do inverno que destas últimas semanas de primavera, pêro uns dias de choiva intensa devolveram-me as ganas por alguma receita contundente.

(more…)

Improvisando um chutney

Saturday, June 6th, 2009

Fanny, Serxio, Javi e mais eu vamos montar um posto de comida no Mercado Medieval de Corcubión. Quedamos uma noite para comprovar se o curry de polo era ajeitado; e quando há curry, há chutney… pêro já não tinha, assim que improvisei um com muita dignidade.

Improvisando un chutney
(more…)

Mílhara assada

Friday, May 29th, 2009

A agulha que lhe colhi a Isabel vinha carregada de ovas, mas a palavra chiava-me tanto que busquei outros sinónimos. Todo fui muito mais sabedeiro sabendo que lhe podia chamar mílhara ou bragada.

Mílhara assada
(more…)

29, gnocci

Monday, April 27th, 2009

Quase estamos a 29, dia no que em Argentina é típico comer gnocci. Aproveito que estamos a final de mês para preparar uns à romana, feitos com sêmola no quanto de pataca, porque ademais são baratos. Acompanho o prato com um 37 Barricas, vinho do que fala José Luis.

(more…)

O brunch do colinabo

Monday, April 13th, 2009

Poznan, terça pola manhã. O dia anterior pedira ir ao mercado para comprar as cousas da ceia galego-polaca. Nenhum de nós almorçara, polo que aproveitamos para preparar um brunch à polaca, com zurrapa incluída.


O brunch do colinabo

(more…)

Poznan: O bar do leite e um restaurante

Friday, April 10th, 2009

Polonia é um pais de pataqueiros. Isto deve de explicar esta estranha conexão que levo experimentando quase um ano com esta gente.


Poznan: Do bar do leite ao restaurante

(more…)

Provolona ao forno, como uma pizza sem pão

Wednesday, March 18th, 2009

O sábado passado aproveitei a Festa do Queixo de Arzúa para mercar Provolone picante. O italiano do posto deu-me uma receita mui singela, ainda que, sinceiramente, prefiro o queijo em cru com um vaso de vinho.


Provolone ao forno, como uma pizza sem pão
(more…)

Dios no pudo hacer el mundo en 6 días

Friday, March 13th, 2009

Suena el despertador a las 6 de la mañana, tengo la maleta sin hacer para salir hacia Arzúa y a esto le empiezan a crecer las malas hierbas. En la nevera, un queso madura día a día. No está en las mejores condiciones, pero me tiene intrigadísimo la evolución del pequerrecho.

Queijo, 6º dia.
(more…)